İnsan, teklik aleminin sırrını taşıdığından; bir kitabın sayfaları gibi olan tüm alemlere intikal, iletişim sırrını taşıyor. Ahiret de

bu sonsuz sayfalara geçiş sırrıdır. Onun bu sonsuzluğunda; bağımsızlığın doruğunda, güzellikleri seyretmenin mutluluğudur.

Dünyada elbet mutluluk yoktur. Ruh ve kalbin sırrı, evrenin bunca alemlerindeki güzellikleri sezmişken bu kadar dar yerde

mutluluk nice? Ten kafesine bağlı ruh, evrenleri özler. Gönülde sevgi; Muhammedi ceryanla Hakkı özler.Nefs kendi

gölgesinden yılmış yorulmuştur. Ve beden ölümsüz alemlerin hasretiyle yıpranmıştır. Bütün bu özlem ve acılar insana 

çöktümü; bir şifa bekler Mevladan.    Aşık  O'nun mecazi görüntülerine aşık olur. Hakikatte, sevgi, seven ve sevilen O'dur;

O'nun dışındaki her şey boştur.  Gözünü aç ve O yaratıcının sanatını seyret; çünkü yaratıcı, yine yarattığından -sanatından- bilinir.

Yere, göğe, İnsana bak, O'nun yüzünü görebilirsin! O'nun sultanlığını bilmek dilersen, O'nun sanatını seyret; her şey, 

O'nun kemaline şahittir. O'nun nuru, her zerrede güneş gibi münevverdir; fakat zuhur ettiğinde kişi onu göremez. 

Ey saki, gel, O'nun güzellikler bahçesinden ölümsüzlük şarabı sun ki, o temiz kadehten hayat iksirini içeyim. O'nun sevdasını

bulup sevdasına gark olayım. Ey Allah'ım bu aciz kulun, senin nurunu görse, saltanatının kemalinden ne eksilir?

O, sana aşkını kanıyla yazmıştır; denizinden inci ve mercanlar saçsa ne olur?